PODSUMOWANIE
INSPIRACJE TEORETYCZNE
Ekspresja jest pojęciem wieloznacznym i bardzo pojemnym treściowo. Posługujemy się nim zarówno w języku potocznym, jak i naukowym, w sposób wąski i szeroki. Wśród społecznie formułowanych definicji znaleźć można wiele określeń terminu "ekspresja". Oto kilka z nich:
„Psychiczna
czynność wyrażanie siebie. Bywa najczęściej związana z
wyrażaniem estetycznym i zachodzi wówczas, gdy ujawnione są
zjawiska emocjonalne, nadające produktowi twórczemu artysty lub
twórcy (dziecka) wyraz jego stosunku emocjonalnego do wytworu (w
formie i treści).” Semenowicz
H.: Poetycka twórczość dziecka, Warszawa 1973, s. 11
„ Rzeczywiste lub pozorne (...) ujawnianie się poprzez pewne przedmioty, zmysłowo dostrzegalne(nazywa się je objawami albo przejawami) pewnych treści czy przedmiotów psychicznych przynależnych jakiejś istocie rzeczywiście psychiką obdarzonej.” Popek S.: Twórczość artystyczna w wychowaniu dzieci i młodzieży, Warszawa 1985, s. 94
Wśród wielu definicji twórczej ekspresji dziecka najbardziej trafną w naszym mniemaniu jest ta stworzona przez Wincentego Okonia. Mówi on o niej tak, że jest to „proces działania ludzkiego dający nowe i oryginalne wytwory, ocenione w dalszym czasie jako społecznie wartościowe. Może przejawiać się w każdej dziedzinie ludzkiej zarówno artystycznej i naukowej, jak i organizacyjnej, technicznej, produkcyjnej i wychowawczej”. W dalszej części swoich rozważań wyróżnia on dwa znaczenia twórczości dziecka. Węższe w jego mniemaniu to nic innego jak twórczość plastyczna dziecka. Z kolei szersze znaczenie pokazuje, że mamy do czynienia z wielostronną działalnością dziecka, której owocem są nowe i oryginalne wytwory w dziedzinie poznania, sztuki i techniki; mogą nią być zarówno rozwiązanie problemu naukowego, skonstruowanie oryginalnego urządzenia technicznego czy też zaprojektowanie oryginalnego konkursu, jak i ułożenie wierszyka, skomponowanie piosenki oraz malowanie obrazu. Jeśli dziecko rozwiązuje problem, który jest mu znany lub, gdy samodzielnie konstruuje przedmiot już wynaleziony, mówi się o twórczości wtórnej lub subiektywnej. Oba rodzaje twórczości mają wartość w kształtowaniu osobowości dzieci i młodzieży” .
UZASADNIENIE WYBORU KONCEPCJI I METOD PRACY
Podczas tworzenia tego projektu temat pluszowego był nam bliski. W tym czasie uczęszczałyśmy na praktyki w przedszkolu i jak wiadomo mniej lub bardziej często obchodzone są tam różne święta, które nie zawsze wpisane są w nasz kalendarz. Dokładnie 25 listopada wypadał Światowy Dzień Pluszowego Misia. W trakcie dyskusji na temat projektu wywiązał się pomysł na połączenie pluszowego misia z innością i tolerancją. Każdy miś jest inny, zupełnie jak człowiek, jak każdy z nas. Z każdym dniem pracy nad projektem w głowach pojawiały się nam coraz to nowe pomysły na zrealizowanie tego przedsięwzięcia. Ostateczna forma została przedstawiona tutaj. Dzięki możliwości odwiedzania różnych miejsc związanych ze sztuką mniej lub bardziej w warsztatach wykorzystałyśmy zasoby naszego lokalnego środowiska. W projekcie można odnaleźć takie miejsca jak Białostocki Teatr Lalek, Akcent ZOO, park. Może niektóre z tych miejsc są mało uczęszczane i znane, ale posiadają ogromny potencjał. Na pierwszy rzut oka w parku są drzewa, ławki nic atrakcyjnego. Jednak wystarczy chwila namysłu i z darów natury może powstać naprawdę coś wspaniałego jak, chociażby nasza płaskorzeźba. Zwiedzanie zoo również można połączyć z innymi elementami, akcjami dziejącymi się w Białymstoku. Interesują nas wszelkie plastyczne działalności, dzięki czemu możemy rozwijać podobne pasje u dzieci. Pokazywać im różne techniki, nie zawsze muszą to być kredki i kartka papieru. Czasami warto wyjść za schemat, dla lepszego efektu.
Komentarze
Prześlij komentarz